دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته ی سخن درآورم
نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم

دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است

دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نامهایشان
جلد کهنه ی شناسنامه هایشان
درد می کند

من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه های ساده ی سرودنم
درد می کند

انحنای روح من
شانه های خسته ی غرور من
تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه های بی بهانه ام
بازوان حس شاعرانه ام
زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست
دردهای آشنا
دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنه ی لجوج

اولین قلم
حرف حرف درد را
در دلم نوشته است
دست سرنوشت
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟

دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟

درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟

-----------------------------

کودکی ها


کودکی هایم اتاقی ساده بود
قصه ای دور اجاقی ساده بود


شب که میشد نقشها جان میگرفت
روی سقف ما که طاقی ساده بود


میشدم پروانه خوابم می پرید
خوابهایم اتفاقی ساده بود


زندگی دستی پر از پوجی نبود
باری ما جفت و طاقی ساده بود


قهر میکردم به شوق آشتی
عشقهایم اشتیاقی ساده بود


ساده بودن عادتی مشکل نبود
سختی نان بود و باقی ساده بود

----------------------------------------------------------------------

 من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغـــاز عالــم تو را دوست دارم

 

چه شب ها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم ؛ تـــــو را دوست دارم

 

نه خطی ، نه خالی ! نه خواب و خیالی !

من ای حس مبهــــم تــــو را دوست دارم

 

سلامی صمیمی تر از غـم ندیدم

به اندازه ی غم تو را دوست دارم

 

بیــــا تا صدا از دل سنگ خیــــزد

بگوییم با هم : تو را دوست دارم

 

جهان یک دهان شد همـــآواز با ما :

تو را دوست دارم ، تو را دوست دارم

----------------------------------------------------

دیشب باران قرار با پنجره داشت

روبوسی آبدار با پنجره داشت


یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد 

چک چک، چک چک، ... چکار با پنجره داشت

--------------------------------------

گفت : احوالت چطور است ؟

گفتمش : عالی است

مثل حال گل

حال گل در چنگ چنگیز مغول ...